Rośnie nam pejzaż za pejzażem

Ziemia co chwilÄ™ zmienia twarze

Pejzaż zawiły jak poemat

A temat - taki zwykły temat



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



RosnÄ… budowle na ugorach

Jest tylko jutro, nie ma wczoraj

Wiatr targa wiechy, coraz nowe

I coraz większa trwa budowa



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Ta rzecz przyciÄ…ga jak magnesem

Czasem zatęsknisz do pierzyny

Ale przepadłeś już z kretesem

Rzucisz to wszystko dla tej roboty, jak dla dziewczyny



Pejzaż horyzontalny...
























No i co? no i pstro,

i nie ma o czym gadać.

Coś było, się zmyło,

ja za to odpowiadam. 



Nie wiem nic i wiedzieć nie chcę,

wszystko sobie ważę lekce.

Niepotrzebne odrzucam, 

jak skórkę pomarańczy.

Już nie tańczę, nie tańczę.



No i co? no i pstro,

a myślałby kto, że coś.

I złapcie po fakcie

niełatwą mą kobiecość.



Więcej rozmawiać z wami 

nie mam już ochoty.

I tak powiedziałam za dużo.

Za chwilÄ™ mnie zabierze

helikopter złoty z załogą

pierwszorzędnych Francuzów.



Już nie będę z wami, 

ani z nikim innym,

na żarty, ani na serio.

Nie będzie telefonów,

ni związków rodzinnych

w moim Rio de Janeiro.



Nie wiem nic,

wiedzcie sobie sami,

wiedza to życia dynamit.

Znów trzęsienie w Hong Kongu,

ówdzie plaga szarańczy.

A ja nie tańczę, nie tańczę.

Już nie tańczę, nie tańczę.