Osiedlowy Klub Samotnych, 

przy Klonowej numer trzy

witał mnie znów i znów szelestem płyt.

Cztery płyty mocno zdarte

grały nam do pierwszych snów,

męczył się biały walc i szary świt. 



Pokaż mi człowieka, co ma szczęścia więcej,

może bogatego boli puste serce,

może szczęśliwego boli dawna wina,

w końcu taki sam samotny, bogacz i dziewczyna.



Osiedlowy Klub Samotnych, 

klientelę swoją miał,

anioł raz nawet tam w kącie stał.

Cztery kÄ…ty i ty piÄ…ty,

może tak to miało być,

w końcu czy umie ktoś inaczej żyć.



Pokaż mi człowieka, co ma szczęścia więcej,

może bogatego boli puste serce,

może kochanego boli dawna wina,

w raju taki sam samotny, bogacz i dziewczyna.



Znam adresy bardziej smutne,

niż ten szary, stary strych.

Bywa, że niesie mnie pod tamte drzwi.

Osiedlowy Klub Samotnych, 

przy Klonowej numer trzy,

niech się nam, raz po raz, co nocy śni,

niech się nam, raz po raz, co nocy śni.
























Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył 



Proszę tylko byś nie krzyczał

Z tej jedynej księgi

Że za dzień, który przeżyłam

Nie podasz mi ręki



Nie wiem jak i z czyjej winy

Ot, po prostu płonę

Ale nawet, gdy siÄ™ gubiÄ™

Wciąż jestem przy Tobie



Proszę tylko, byś mi częściej

Dał czerwone światło

Żeby życie tak nie gnało

Żeby nie wyblakło



Lecz jeżeli znów Ci ze mną

Znów - Boże - nawali

To spraw tylko, żeby ludzie

Bardziej siÄ™ kochali



Żebym mogła się nastarać

Napracować z tymi

Którzy pewnie nie odpoczną

Pomiędzy świętymi

Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył



Chcę jedynie Cię przeprosić

Choć się gubię, miotam

Że Cię tylko tak malutko

Tak po ludzku kocham