Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknem tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Ta historia nie ma końca, trwa i trwa.

To przecież życie. I to przecież ja.

Czas się rozpadł na kawałki, na odcinków sto.

Patrzę w ekran a nie w siebie, a nie o to szło



A tu nocy wciąż więcej i więcej.

Szukasz światła i zwierzasz się ścianom,

Szukasz światła i czegoś na serce,

A dostajesz operę mydlaną.



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Kto mi pisze dialogi? Czemu gram tak naiwnie?

Czemu moja historia gorzej jest oświetlona,

Kiepsko jest napisana i tak źle obsadzona?

A tu nocy wciąż więcej i więcej.



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.
























popatrz z nieba się sypie biel

jakby na górze podarł ktoś

na strzępy pierzynę

jakby anioł wróżył z piór

nam tak bardzo trzeba

dobrych wróżb

nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



kończy się ten rok

dajmy mu na drogę

prowiant z naszych trosk

bidon pełen łez

nowy wypełni nam

aż po brzegi kieszenie

- szczęściem.



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...



w żłobie leży młody bóg

cuda, cuda

ogłosić przybył znów

dla ciebie...

dla mnie...



popatrz, jak sypie śnieg

milion płatków,

milion spełnionych pragnień...



nikt z nas

nie powinien byc sam

w taki wieczór...