Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknem tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Ta historia nie ma końca, trwa i trwa.

To przecież życie. I to przecież ja.

Czas się rozpadł na kawałki, na odcinków sto.

Patrzę w ekran a nie w siebie, a nie o to szło



A tu nocy wciąż więcej i więcej.

Szukasz światła i zwierzasz się ścianom,

Szukasz światła i czegoś na serce,

A dostajesz operÄ™ mydlanÄ….



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.



Kto mi pisze dialogi? Czemu gram tak naiwnie?

Czemu moja historia gorzej jest oświetlona,

Kiepsko jest napisana i tak źle obsadzona?

A tu nocy wciąż więcej i więcej.



Ta historia jest prawdziwa, jest z TV,

A to wszystko za oknami tylko mi się śni.

Błękitnieje na ekranie dobro oraz zło,

Jakby Pan Bóg opowiadał, albo Bóg wie kto.
























Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył 



Proszę tylko byś nie krzyczał

Z tej jedynej księgi

Że za dzień, który przeżyłam

Nie podasz mi ręki



Nie wiem jak i z czyjej winy

Ot, po prostu płonę

Ale nawet, gdy siÄ™ gubiÄ™

Wciąż jestem przy Tobie



Proszę tylko, byś mi częściej

Dał czerwone światło

Żeby życie tak nie gnało

Żeby nie wyblakło



Lecz jeżeli znów Ci ze mną

Znów - Boże - nawali

To spraw tylko, żeby ludzie

Bardziej siÄ™ kochali



Żebym mogła się nastarać

Napracować z tymi

Którzy pewnie nie odpoczną

Pomiędzy świętymi

Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył



Chcę jedynie Cię przeprosić

Choć się gubię, miotam

Że Cię tylko tak malutko

Tak po ludzku kocham