Kąpiel poranna,

czeka już wanna,

pełna po brzeg,

piany jak śnieg.

Szemrze cichutko,

moja złociutka,

połóż się tu,

w zapachu bzu. 



I już lecimy nad dachami miast.

Nieważne są pieniądze ani czas.

Żegnaj Pagarcie, tu otwarcie wyznać muszę,

sprzedałam wannie duszę.

I już lecimy nad dachami miast.

Nieważne są pieniądze ani czas.

Żegnaj Pagarcie tu otwarcie wyznać muszę,

sprzedałam wannie duszę,

sprzedałam wannie duszę,

sprzedałam wannie duszę.



Nagle nad Pragą,

straszne tornado.

Woda wycieka,

nie ma co zwlekać,

wracaj do chaty,

złomie skrzydlaty,

goń resztą sił,

przez srebrny pył.



I znów lecimy nad dachami miast.

I bliżej nam do domu niż do gwiazd.

Witaj Pagarcie, tu otwarcie wyznam ci

czasami mam dziwaczne sny.

I znów lecimy nad dachami miast.

I bliżej nam do domu niż do gwiazd.

Witaj Pagarcie, tu otwarcie wyznam ci

czasami mam dziwaczne sny,

mam dziwaczne sny,

mam dziwaczne sny.
























Odejdę,

nie spamiętam,

widać nie byłam święta,

widać mnie źle uczyli

widać za mało bili tata z mamą.

Nie myślcie o mnie źle,

widać nam chodzi nie o to samo.

Polem, łąką,

bliska skowronkom 

odchodzę.

Drogą, ścieżką,

tam gdzie nie mieszkam,

odchodzę.

Miedzą, rżyskiem,

sama ze wszystkim 

odchodzę.

Napisz do mamy,

gdzie się spotkamy po drodze. 



Odejdę...