Jest sobota, za oknem świt

I Warszawa kaszle miarowo

Wczoraj przyszedł od ciebie list

Miłe słowo...



Jesień u nas koronę ma

Tego roku jakby cierniową

A ty piszesz, że u was szał

I punk-rockowo...



Są dwa światy i nas jest dwoje

Do swych miejsc przypiętych jak rzepy

Ty masz pewnie więcej spokoju

Ja mam dzieci...



Są dwa światy i jedno Słońce

Które u nas słabiej coś grzeje

Ty masz pewnie duże pieniądze

Ja nadzieję...



Jest sobota, za oknem świt

I Warszawa kaszle miarowo

Wczoraj przyszedł od ciebie list

Czułe słowo...



Tamten wieczór, gdy ja i ty

Tak, to była wspaniała chwila

Ale dzisiaj obeschły łzy, więc pozdrawiam Cię

Maryla...



Są dwa światy i nas jest dwoje...
























No i co? no i pstro,

i nie ma o czym gadać.

Coś było, się zmyło,

ja za to odpowiadam. 



Nie wiem nic i wiedzieć nie chcę,

wszystko sobie ważę lekce.

Niepotrzebne odrzucam, 

jak skórkę pomarańczy.

Już nie tańczę, nie tańczę.



No i co? no i pstro,

a myślałby kto, że coś.

I złapcie po fakcie

niełatwą mą kobiecość.



Więcej rozmawiać z wami 

nie mam już ochoty.

I tak powiedziałam za dużo.

Za chwilę mnie zabierze

helikopter złoty z załogą

pierwszorzędnych Francuzów.



Już nie będę z wami, 

ani z nikim innym,

na żarty, ani na serio.

Nie będzie telefonów,

ni związków rodzinnych

w moim Rio de Janeiro.



Nie wiem nic,

wiedzcie sobie sami,

wiedza to życia dynamit.

Znów trzęsienie w Hong Kongu,

ówdzie plaga szarańczy.

A ja nie tańczę, nie tańczę.

Już nie tańczę, nie tańczę.