Gdy wezmą nam ostatni chłam, ostatni łach do spania.

Ja na to w śmiech, panowie, ja wchodzić nie zabraniam.

Gdy oclą mi ostatnie drzwi, ostatni dach nad głową.

To powiem cóż - bywało już i zimno, i niezdrowo. 



Czy pan jest sam, czy panów dwóch,

otwieram drzwi na oścież.

Ach co za szum,

ach co za ruch,

ach jacy mili goście.

Siekierę weź i porąb stół,

gdy trudność się wyłania.

Bo to co gram, 

co w sercu mam,

jest nie do odebrania.



Gdy wezmą nam ostatni chłam, ostatni łach do spania.

Ja na to w śmiech, panowie, ja wchodzić nie zabraniam.

Gdy przyjdzie ta, co kosÄ™ ma i oczy jak latarnie,

dam wódki gram i - ech madame - niech pani mnie przygarnie



Jak żyło się, tak żyło się

otwieram drzwi na ościerz.

Weź ręce dwie i oczy te,

o więcej mnie nie proście.

Zrób tylko pstryk i wyłącz dźwięk

i miejsce zrób na saniach,

bo to co gram,

co w sercu mam,

jest nie do skasowania.
























Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył 



Proszę tylko byś nie krzyczał

Z tej jedynej księgi

Że za dzień, który przeżyłam

Nie podasz mi ręki



Nie wiem jak i z czyjej winy

Ot, po prostu płonę

Ale nawet, gdy siÄ™ gubiÄ™

Wciąż jestem przy Tobie



Proszę tylko, byś mi częściej

Dał czerwone światło

Żeby życie tak nie gnało

Żeby nie wyblakło



Lecz jeżeli znów Ci ze mną

Znów - Boże - nawali

To spraw tylko, żeby ludzie

Bardziej siÄ™ kochali



Żebym mogła się nastarać

Napracować z tymi

Którzy pewnie nie odpoczną

Pomiędzy świętymi

Co zdarzyło się za dnia

Nie odmieni w nocy

Albo anioł za mną szedł

Albo diabeł kroczył



Chcę jedynie Cię przeprosić

Choć się gubię, miotam

Że Cię tylko tak malutko

Tak po ludzku kocham