W ust twoich grymasie,

w dotyku jedwabiu

czuję twoje pytanie:

czy na pewno aby?

W czoła niepokoju

i uśmiechu cieniu

widzę to pytanie:

czy aby na pewno?



Przecież wiesz, że kocham.

Czytasz to w moich oczach,

słyszę twoje kroki

wśród szumu drzew.

Przecież wiesz, że czekam.

Słyszysz to w moich szeptach,

tak czeka ląd i woda

by spotkać się.



W zapachu kościoła,

w cieniu kolumnady

słyszę twoje pytanie:

czy na pewno aby?

W spojrzeniu biedaka,

gdzie ziemia i niebo

to samo wciąż pytanie:

czy aby na pewno?



Przecież wiesz, że kocham...
























Rośnie nam pejzaż za pejzażem

Ziemia co chwilę zmienia twarze

Pejzaż zawiły jak poemat

A temat - taki zwykły temat



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Rosną budowle na ugorach

Jest tylko jutro, nie ma wczoraj

Wiatr targa wiechy, coraz nowe

I coraz większa trwa budowa



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Pejzaż horyzontalny

Horyzont różny, niebanalny

Człowiek jak stwórca nieobliczalny



Ta rzecz przyciąga jak magnesem

Czasem zatęsknisz do pierzyny

Ale przepadłeś już z kretesem

Rzucisz to wszystko dla tej roboty, jak dla dziewczyny



Pejzaż horyzontalny...