nie ma cię

bardziej niż zwykle

jeden cień

igra po ścianie

do wynajęcia, od dziś

moje serce

mierzy czas

piasek w klepsydrze

spięty szkłem

fragment pustyni

do wynajęcia, od dziś

za bezcen...



po co mi dnie?

noce niepotrzebne też...

bądź, nim wszystko straci sens

nawet ja...

kochanie

po co mi dnie?

ciało niepotrzebne też

bądź nim wszystko straci sens

nawet ja...



cicho tu

ciszej niż zwykle

szeptem deszcz

stuka w parapet

do wynajęcia od dziś

moje serce



ciemno tu

ciemniej niż zwykle

tylko gwiazd

tlą się płomyki

do wynajęcia, od dziś

za bezcen...
























Kiedy się wypełniły dni

i przyszło zginąć latem,

prosto do nieba czwórkami szli

żołnierze z Westerplatte.

Prosto do nieba czwórkami szli

żołnierze z Westerplatte. 



A lato było piękne tego roku.

A lato było piękne tego roku.



I tak śpiewali: Ach, to nic,

że tak bolały rany,

bo jakże słodko teraz iść

na te niebiańskie polany.



A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety.



W Gdańsku staliśmy tak jak mur,

gwiżdżąc na szwabską armatę,

teraz wznosimy się wśród chmur,

żołnierze z Westerplatte.



Teraz wznosimy się wśród chmur,

żołnierze z Westerplatte.



I ci, co dobry mają wzrok

i słuch, słyszeli pono,

jak dudnił w chmurach równy krok

Morskiego Batalionu.

Jak dudnił w chmurach równy krok

Morskiego Batalionu.



A lato było piękne tego roku.

A lato było piękne tego roku.

A lato było piękne tego roku...